ด้วยรักและอาลัย
ยิ่งกว่ามืดมิดคือบอดใบ้
ยิ่งกว่าหนาวกายคือหนาวใจ
ยิ่งกว่าห่างเหินคือร้างรา
ยิ่งกว่าเหงาคือคิดถึง
ยิ่งกว่าร่ำไห้คือโศกเศร้า
ยิ่งกว่าอดีตคือลืมอดีตไม่ลง
ยิ่งกว่าเลือดคือบาดแผล
ยิ่งกว่าใกล้ตายคือความตาย
ยิ่งกว่าสิ้นกายคือสิ้นใจ
ยิ่งกว่าสิ้นใจคือสิ้นเธอ
ผมรู้ว่าผมจะไม่มีวันได้พบเธออีก
ผมไม่เสียใจ
เพราะเธอคือรอยยิ้มในวันที่ผมร้องไห้
เธอคือความรักที่ผมมอบให้กับโลกนี้
เธอคือส่วนหนึ่งของผม
เสมอมาและตลอดไป
(เขียน ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐, วันครบรอบหนึ่งปี)
ยิ่งกว่าหนาวกายคือหนาวใจ
ยิ่งกว่าห่างเหินคือร้างรา
ยิ่งกว่าเหงาคือคิดถึง
ยิ่งกว่าร่ำไห้คือโศกเศร้า
ยิ่งกว่าอดีตคือลืมอดีตไม่ลง
ยิ่งกว่าเลือดคือบาดแผล
ยิ่งกว่าใกล้ตายคือความตาย
ยิ่งกว่าสิ้นกายคือสิ้นใจ
ยิ่งกว่าสิ้นใจคือสิ้นเธอ
ผมรู้ว่าผมจะไม่มีวันได้พบเธออีก
ผมไม่เสียใจ
เพราะเธอคือรอยยิ้มในวันที่ผมร้องไห้
เธอคือความรักที่ผมมอบให้กับโลกนี้
เธอคือส่วนหนึ่งของผม
เสมอมาและตลอดไป
(เขียน ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐, วันครบรอบหนึ่งปี)
