ไปเถิด เจ้าความเศร้า
และจงไปบอกเธอว่า
เมื่อไม่มีเธอ ทุกอย่างก็ไร้ความหมาย
ช่วยไปบอกเธอ ช่วยไปวอนเธอ
ให้กลับมาหากัน
เพราะความเศร้าโศกมันเกินจะทนไหว
โอ้ ...ช่างอ้างว้างเดียวดาย
ในโลกแห่งความจริงที่ไม่มีเธอ
ช่างไม่เป็นสุข ช่างปราศจากความงามใดๆ
มีเพียงความเศร้าโหยไห้
ที่เกาะกุมใจไม่ยอมจากไป
ไม่ยอมจากไป
ไม่ยอมจากไป
แต่หากเธอกลับมา
หากเธอกลับคืนมา
ช่างงดงามเพียงใด
ช่างวิเศษเพียงใด
และหากจะนับปลาน้อยใหญ่
ที่แหวกว่ายอยู่ในทะเล
ก็คงเป็นเพียงจำนวนน้อยนิด
เมื่อเทียบกับรอยจุมพิต
ที่ฉันจะพร่ำพรมลงบนริมฝีปากเธอ
ในวงแขนฉัน
จะเต็มไปด้วยอ้อมกอดนับล้านครั้ง
ที่แนบสนิทเช่นนี้ ที่แนบแน่นเช่นนี้ ที่นิ่งนานเช่นนี้
คลอเคลียโลมลูบจุมพิต
ไม่มีเลิกรา
พอกันที ที่ต้องอยู่ไกลกัน
พอกันที ที่เธอต้องอยู่ไกลฉัน
พอกันที
ที่ฉันต้องอยู่โดยไม่มีเธอ

-----
เรียบเรียงจากเพลง Chega de Saudade โดย Antonio Carlos Jobim