เธอว่าเธอเบื่อหน่ายความรักเต็มที ทุกครั้งที่เธอรัก เรื่องมักจะจบลงด้วยความเจ็บปวดไปซะทุกครั้ง
คุณว่าเธอนี่ช่างโชคไม่ดีเอาซะเลย
เธอบอกว่าเธอเริ่มคุ้นเคยกับความเจ็บปวดและเริ่มที่จะชอบความเศร้า เธอว่าบางครั้งมันก็ดีเหมือนกันที่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดโศกเศร้าเสียบ้าง
คุณว่าเธอบ้าไปแล้ว
ไม่หรอก ทุกคนมีความเศร้า เธอเองก็เศร้า แม้แต่ตัวคุณเองก็เศร้า เธอรู้ว่าคุณเศร้าเพราะว่าเธอแอบสังเกตคุณเวลาที่คุณยืนเงียบเหม่อมองไปนอกหน้าต่างนานๆ หรือเวลาที่คุณนั่งเขียนหนังสือคนเดียวตอนกลางคืน หรืออย่างเวลาที่คุณเดินไปรอบๆ ทะเลสาบกับเธอ ในความเงียบ เธอรู้สึกได้ถึงความเศร้าลึกในใจคุณ
คุณว่าเธอนี่ร้ายนัก เที่ยวสังเกตคนอื่นไปซะทั่ว
เธอว่าแต่ก่อนนี้เธอชอบสังเกตคนที่อยู่รอบๆ ตัวเธอ เธอมีตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนได้ บางครั้งเธอก็อ่านใจคนได้ แต่ว่าตอนนี้เธอเบื่อแล้ว เธอรู้สึกเหนื่อยกับการคอยอ่านนิสัยใจคอผู้คน ผู้คนเข้าใจได้ยากเกินไป มีแต่ความสับสน เปลี่ยนแปลง วุ่นวาย
คุณว่าโลกก็เป็นอย่างนี้ มีแต่ความไม่แน่นอน บางครั้งคุณเองก็อยากหนีไปไกลๆ ไปยังที่ที่ไม่มีผู้คน
เธอว่าเธอเกลียดโลกใบนี้ เกลียดสังคมที่เธอต้องทนอยู่ สังคมที่มีแต่ความน่ารังเกียจ ความเห็นแก่ได้ของคนโลภ สังคมที่ผู้คนแข็งกระด้าง แต่ที่เธอทนอยู่ได้ก็เพราะความฝัน ปัจจุบันเธอจมอยู่แต่ในความคิดฝันของตัวเอง เธอกีดกันโลกอันโหดร้ายไว้ด้วยขอบเขตที่กว้างไกลของจินตนาการ มันเป็นเรื่องง่ายๆ มีเพียงโลกภายนอกกับตัวเธอ และในตัวเธอก็มีเพียงความฝันเพ้อเจ้อสับสน หากจะมองหาความจริงที่น่าชื่นใจก็คงไม่เจอแม้แต่น้อย หาได้ก็แต่เพียงความสุขชั่วครั้งชั่วคราวจากความฝันจอมปลอม
คุณว่าเธอเป็นคนช่างฝัน
เธอถามว่าคุณฝันถึงอะไรบ้าง
คุณว่าคุณฝันถึงแต่เรื่องที่ดี คุณฝันอยากจะให้คนที่คุณรักทุกคนมีความสุข
เธอว่านั่นมันดีเกินจริง เธอไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างคุณจะเป็นคนใจบุญขนาดนั้น
คุณบอกว่า คุณฝันอยากให้ตัวคุณเองมีความสุขมากๆ
นั่นไง คุณมันช่างเห็นแก่ตัว
คุณว่าคนทุกคนก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น
เธอบอกว่าเธอชอบที่จะฝันถึงความรัก การมีอนาคตที่มีแต่ความสุข
คุณบอกว่าความรักเป็นสิ่งจำเป็น แต่ความรักไม่ใช่สิ่งที่สามารถสร้างหรือตระเตรียมกันได้เหมือนกับอนาคตที่มีแต่ความสุข
ก็ใช่ เธอจึงต้องเตรียมใจให้พร้อมกับชีวิตในอนาคตที่ปราศจากความรัก
คุณว่าเธอช่างมองโลกแต่ในแง่ร้าย
เธอว่าเธอเพียงแค่มองโลกตามความเป็นจริง
คุณว่าเธอนี่ช่างโชคไม่ดีเอาซะเลย
เธอบอกว่าเธอเริ่มคุ้นเคยกับความเจ็บปวดและเริ่มที่จะชอบความเศร้า เธอว่าบางครั้งมันก็ดีเหมือนกันที่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดโศกเศร้าเสียบ้าง
คุณว่าเธอบ้าไปแล้ว
ไม่หรอก ทุกคนมีความเศร้า เธอเองก็เศร้า แม้แต่ตัวคุณเองก็เศร้า เธอรู้ว่าคุณเศร้าเพราะว่าเธอแอบสังเกตคุณเวลาที่คุณยืนเงียบเหม่อมองไปนอกหน้าต่างนานๆ หรือเวลาที่คุณนั่งเขียนหนังสือคนเดียวตอนกลางคืน หรืออย่างเวลาที่คุณเดินไปรอบๆ ทะเลสาบกับเธอ ในความเงียบ เธอรู้สึกได้ถึงความเศร้าลึกในใจคุณ
คุณว่าเธอนี่ร้ายนัก เที่ยวสังเกตคนอื่นไปซะทั่ว
เธอว่าแต่ก่อนนี้เธอชอบสังเกตคนที่อยู่รอบๆ ตัวเธอ เธอมีตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนได้ บางครั้งเธอก็อ่านใจคนได้ แต่ว่าตอนนี้เธอเบื่อแล้ว เธอรู้สึกเหนื่อยกับการคอยอ่านนิสัยใจคอผู้คน ผู้คนเข้าใจได้ยากเกินไป มีแต่ความสับสน เปลี่ยนแปลง วุ่นวาย
คุณว่าโลกก็เป็นอย่างนี้ มีแต่ความไม่แน่นอน บางครั้งคุณเองก็อยากหนีไปไกลๆ ไปยังที่ที่ไม่มีผู้คน
เธอว่าเธอเกลียดโลกใบนี้ เกลียดสังคมที่เธอต้องทนอยู่ สังคมที่มีแต่ความน่ารังเกียจ ความเห็นแก่ได้ของคนโลภ สังคมที่ผู้คนแข็งกระด้าง แต่ที่เธอทนอยู่ได้ก็เพราะความฝัน ปัจจุบันเธอจมอยู่แต่ในความคิดฝันของตัวเอง เธอกีดกันโลกอันโหดร้ายไว้ด้วยขอบเขตที่กว้างไกลของจินตนาการ มันเป็นเรื่องง่ายๆ มีเพียงโลกภายนอกกับตัวเธอ และในตัวเธอก็มีเพียงความฝันเพ้อเจ้อสับสน หากจะมองหาความจริงที่น่าชื่นใจก็คงไม่เจอแม้แต่น้อย หาได้ก็แต่เพียงความสุขชั่วครั้งชั่วคราวจากความฝันจอมปลอม
คุณว่าเธอเป็นคนช่างฝัน
เธอถามว่าคุณฝันถึงอะไรบ้าง
คุณว่าคุณฝันถึงแต่เรื่องที่ดี คุณฝันอยากจะให้คนที่คุณรักทุกคนมีความสุข
เธอว่านั่นมันดีเกินจริง เธอไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างคุณจะเป็นคนใจบุญขนาดนั้น
คุณบอกว่า คุณฝันอยากให้ตัวคุณเองมีความสุขมากๆ
นั่นไง คุณมันช่างเห็นแก่ตัว
คุณว่าคนทุกคนก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น
เธอบอกว่าเธอชอบที่จะฝันถึงความรัก การมีอนาคตที่มีแต่ความสุข
คุณบอกว่าความรักเป็นสิ่งจำเป็น แต่ความรักไม่ใช่สิ่งที่สามารถสร้างหรือตระเตรียมกันได้เหมือนกับอนาคตที่มีแต่ความสุข
ก็ใช่ เธอจึงต้องเตรียมใจให้พร้อมกับชีวิตในอนาคตที่ปราศจากความรัก
คุณว่าเธอช่างมองโลกแต่ในแง่ร้าย
เธอว่าเธอเพียงแค่มองโลกตามความเป็นจริง
