เยี่ยมมาก

เยี่ยมมาก เธอคงยังไม่รู้ว่าผมกำลังจะตาย

ผมกำลังบ้า

กลับไปเศร้า ใครอย่ามาห้ามผมเถอะ ผมกำลังจะระเบิดอยู่แล้ว

แน่นอน เธอยังคงไม่ลดละ

ผมคงจะต้องตาย ก็วันนี้ ตอนนี้หล่ะ

ดูเหมือนเธอจะกลับใจ

เอาสิ ใครจะแก้ได้ ใครจะดับผมได้ ผมกำลังไหม้

ขอร้องหล่ะ ถึงคุณจะถูกเต็มประตู ผมก็ไม่หายโกรธ มันไม่ใช่เรื่องของเหตุและผล

และแล้ว ดูเหมือนเธอจะหมดความสนใจ

แล้วก็จากไป...

ไอ้ที่บ้าอยู่ทั้งหมด มันหายไปหมดแล้ว

มันหุบลง ทั้งโลกมันหดลง จมลง

ผมคงไม่ตื่น ผมไม่อยากตื่น

ถึงใครจะมาปลุก ถึงผมเองจะอยากหลุดจากภวังค์นี้

ผมก็ทำไม่ได้ และไม่อยากทำ

ปล่อยผมซะ ให้อยู่อย่างนี้

เดี๋ยวมันก็คงหาย

อยากให้เหมือนเดิม แต่เวลามันย้อนไม่ได้

แก้วมันแตกไปแล้ว จะรวบเก็บมากำให้แน่นสักเท่าไหร่ก็มีแต่จะบาดแทง

มองทางไหนก็ร้าวใจ หมดอาลัย

ถ้าโชคดี สักวันก็คงจะหาย

แต่มันจะนานแค่ไหน

อยากลืม และก็อยากถูกลืม

ขอให้เวลามันผ่านไปเร็วกว่านี้สักร้อยสักพันเท่า

ให้มันนานเกินกว่าจะจดจำอะไรได้อีก

ให้ผมกลายเป็นก้อนหินสักก้อน

และก็เป็นอย่างนั้นตลอดไป

อา ผมลืมเธอได้แล้วสินะ

ผ่านมานานแค่ไหนแล้ว

ผมขยับกาย ผมกลายเป็นก้อนหินไปแล้วจริงๆ

แต่ว่าเป็นมานานแค่ไหนแล้ว

ผมไม่รู้

คงจะนานมาก โลกเปลี่ยนไป ผมคงไม่ได้อยู่บนโลกแล้วมากกว่า

ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของเธอ

ผมไม่ดีใจเสียใจเรื่องเธอแล้ว

ว่าแต่ว่า ถ้าลืมไปแล้วจะมาพูดถึงเธออีกได้ยังไง

ให้ตายสิ!