จะเขียน

28.7.04

Viva กับแมวตาย

20.07.2002, Esslingen

เกิดความคิดอยากเขียนเรื่องนี้ตอนที่นั่งดูรายการโทรทัศน์ที่พิธีกรสาวสวยกำลังนำเที่ยวแอฟริกาใต้

วิวสวย คนพาเที่ยวก็สวย ก็เลยทำให้นั่งดูไปได้เรื่อยๆ

แล้วอยู่ดีๆ ก็นึกถึงแมวตาย

ชื่อช่วงรายการนำเที่ยวที่ชื่อว่า Inside Out เหมือนจะบังเอิญผูกเรื่องราวและความคิดเข้าด้วยกัน


เวลาแมวตาย นาทีแรก ตัวมันยังจะอุ่นอยู่ ข้อต่อทุกส่วนยังขยับเขยื้อนได้ เรานั่งมองมันด้วยความเศร้าใจ บางครั้งมันก็โดนรถชน โดนคนเหยียบ โดนหมากัด เราช่วยเหลือมันไม่ได้เสมอไป

หลังจากนั้นสองสามชั่วโมง ตัวมันจะเย็นลง ข้อต่อต่างๆ จะเริ่มแข็ง แขนขาขยับไม่ได้ ตัวมันจะแข็งค้างอยู่ในท่าสุดท้ายของลมหายใจแบบนั้น เหมือนกระดาษสักปึกหนึ่งที่เคยเปียกน้ำแล้วแห้งแข็ง หรือเหมือนกับดอกไม้ในแจกันที่ปักทิ้งไว้จนเหี่ยวแห้งกลายเป็นซากแข็งดำไม่น่ามอง ขนเริ่มแห้งและหลุดโดยง่ายเมื่อถูกดึง น้ำจากต่อมต่างๆ ไหลออกมาทั้งจากตา ปาก และทวาร มดเริ่มไต่ตอม

หนึ่งวันให้หลัง ซากนั้นก็จะแห้งลงอีก ขนที่หลุดเริ่มปลิวหลุดหายไป ลูกตาแห้งไร้ชีวิต มดยังคงตอมและซากนั้นก็เริ่มเน่าส่งกลิ่นเหม็น

มีโอกาสได้เห็นมาแค่นี้ ไม่เคยเก็บไว้ดูจนมันสลายไปจนหมดเพราะว่าต้องเอาไปฝังเสียก่อน

แล้ว... พิธีกรสาวสวยคนนี้ ถ้าตายไปจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

(ถ้าถามแมว มันก็คงตอบคุณว่า คงไม่ต่างจากแมวตายหรอก (ถ้ามันตอบคุณนะ เพราะแมวเป็นสัตว์ที่ขี้เกียจและหยิ่งผยองแถมยังสื่อสารกับคนได้แย่สุดๆ))


ขอขอบคุณ Hollywood และวงการมายาที่สร้างต้นแบบความสวยงามสมัยใหม่ให้กับโลกนี้

สาวหลายคนอดอาหารเพื่อให้ร่างเพรียวบาง หุ่นสวย

สาวๆ หลายคนอดอาหารจนเพรียวบางจริงๆ เห็นแล้วกลัวโดนลมหอบปลิวไป

แต่ก็นั่นหล่ะ ก็ยังนั่งดูรายการทีวีที่มีพิธีกรสาวสวยหุ่นเรียวบางอยู่ไม่ยอมเปลี่ยนช่องไปไหน

ชอบความสวยงามแน่นอน สาวสวยย่อมถูกตาต้องใจ แมวที่มีชีวิตดูสวยงามเราจึงเลี้ยงไว้ดูเล่น ดอกไม้ที่สวยงามใครบ้างจะไม่ชอบ

1 Comments:

  • แมวตาย....มันคือเรื่องแสนเศร้า

    By Anonymous Anonymous, at 1:41 AM  

Post a Comment

<< Home